Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/26672 K.2014/2560

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığına karar tarihinin 26.03.2012 yerine 23.03.2012 olarak mahallinde yazılması mümkün görülmüştür.

Dava, 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup.

Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 Esas ve 2010/57 sayılı kararında, 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının arandığı, adı geçen kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama bulunmadığı,

bu itibarla Borçlar Kanununun 60. maddesi gereğince değerlendirme yapılması gerektiği ve haksız fiilin veya zarar ziyanı doğuran olayın vukuundan itibaren her halde 10 yıl geçtikten sonra zamanaşımının gerçekleşeceği kabul edilmekle, kanun dışı yakalanan veya tutuklananlar bakımından ceza davasının kesinleşmesinden itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat istenemeyeceği anlaşılmakla,

İncelemeye konu olan tazminat davasına dayanak teşkil eden Adana 1 nolu Askeri Mahkemesinin 17.06.1981 tarih, 1985/214 esas, 1986/84 karar sayılı dosyasındaki kesinleşme şerhine göre davacı hakkındaki beraat hükmünün 20.03.1991 tarihinde kesinleştiği, davanın 23.03.2012 tarihinde, 10 yıl dolduktan sonra açıldığının anlaşılması karşısında, yerel mahkeme tarafından yapılan yargılama sonucu tazminat istemine ilişkin davanın,