KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/26757 E., 2014/22536 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2863 sayılı Kanuna aykırılık
- Hüküm
- Sanıklar hakkında; Beraat
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklardan ...'nun beraatine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılama sırasında kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 05/07/2011 tarihli tutanak, bu tutanağa ekli sanığa ait nüfus kaydı ile 07/11/2014 tarihinde Ulusal Yargı Ağı Sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden önce 04/06/2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,
2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Suç tarihinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 13/12/2007 gün 2031 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde kalan, Bademli Beldesi, Kızlar Penceresi mevkinde define bulmak amacıyla araştırma yaptıklarından bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak, sanıkların, suç tarihinde bahse konu yere gezmek amacıyla gelip, define arama gibi bir amaçlarının olmadığına ilişkin beyanlarının aksine, mahkumiyetleri için yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığı gibi bahse konu yerde araştırma yapmak suçunun oluşması için gerekli, maddi unsurların hiç birinin somut olayda gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/26757, K. 2014/22536, 12 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama