Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/26781 K.2014/1062

Davacı vekilinin 07.08.2007 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan uyarlama yargılaması sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat talebinde bulunması üzerine açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Davacı hakkında Erzurum Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2002/101 Esas - 2002/224 Karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay ağır hapis cezasına hükmedildiği, bu hükmün 29.11.2002 tarihinde kesinleştiği, akabinde infazına başlandığı ve davacının 19.11.2003 tarihinde şartla tahliyesine karar verildiği,

hükmolunan hapis cezasının infazından sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi gereğince yapılan uyarlama yargılamasında davacının Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2006 tarih 2006/72 Esas - 2006/59 Karar sayılı kararı ile beraatine hükmedildiğinin, 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanunda belirtilen şartların gerçekleşmediği bu nedenle uğradığını iddia ettiği maddi ve manevi zararla ilgili olarak bu kanuna göre tazminat isteyemeyecek olduğu nedeniyle tazminat talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.