Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/26899 K.2014/4167

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine bu ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma öncesi 10.03.2008 tarihli kararda 4000 TL manevi tazminata hükmedildiği halde davacı tarafından ilk hükmün temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında bu hususun davalı lehine kazanılmış hak doğurduğu gözetilmeksizin manevi tazminatın 5000 TL olarak fazla tayini,