KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/26964 E., 2014/5259 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2014
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2013/21562 Mahkemesi : Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesi Tarihi : 30/11/2012 Numarası : 2012/98 - 2012/171 Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat
Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat davasının dayanağı olan ceza dava dosyasındaki yargılama sonunda davacı (sanık) hakkında 31.01.2006 tarihinde verilen beraat hükmünün temyiz incelemesi sonucu 27.02.2012 tarihinde kesinleştiği ve bu tarih itibariyle sanık (davacı) ile müdafii arasındaki vekalet ilişkisinin son bulduğunun kabulü gerektiği, oysa davacı (sanık) vekilinin, 10.06.2003 tarihinde ceza dava dosyasına ilişkin olarak verildiği anlaşılan vekaletnameye istinaden tazminat talebinde bulunduğu, davacı vekilinin tazminat davası sırasında davacıyı hazır edemediği,
davacı hakkında yapılan adres ve sosyal ekonomik durum araştırma tutanaklarına göre de, davacının açık adresi ile sosyal ve ekonomik durumunun tespit edilemediği ve davacı vekilinin dava dilekçesi ile birlikte, 02.10.2012 havale tarihli mazeret ve beyan dilekçesi ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın'ca tebliğ edilen tebliğnameye karşı verdiği 23.12.2013 tarihli dilekçede, davacı ile irtibat ve iletişim kuramadığına ilişkin yazılı beyanları karşısında, haksız işlem tarihinde yürürlükte bulunan ve uygulanması gereken 466 sayılı Kanun'un 3. maddesi gözetilip davanın;
davacının bilgi ve muvafakati doğrultusunda açılmadığının kabulü ile davanın reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/26964, K. 2014/5259, 3 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama