Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/27 K.2013/25120

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; katılanın, kendi kullanımındaki benzer biçimde elektronik posta adresi temin edilip, bir sosyal paylaşım sitesinde üyelik işlemleri yapılarak, oluşturulan profile, düğün yerinde çekilmiş video görüntülerinin ve fotoğraflarının konulduğu iddiasına konu adli soruşturma kapsamında, katılanın şikayet dilekçesinde geçen elektronik posta adresine suça sürüklenen çocuğun babasının abonesi olduğu telefona bağlı IP adresinden 03.06.2010-15.06.2010 tarihleri arasında 5 kez bağlantı yapıldığının belirlendiği ve soruşturma aşamasında düzenlenen 17.08.2010 tarihli raporda şikayete konu elektronik posta adresine suça sürüklenen çocuğun kullanımındaki bilgisayar aracılığıyla erişim sağlandığına dair verilerin tespit edildiğinin belirtildiği olayda;

Şikayete konu elektronik posta adresinin 23.03.2010 günü suça sürüklenen çocukla bağlantısı tespit edilemeyen başka bir internet abonesi tarafından oluşturulduğunu gösteren Microsoft Corporation vekilinin 28.06.2010 ve Türk Telekomünikasyon A.Ş.

Batı-II (...) Bölge Müdürlüğünün 04.03.2011 havale tarihli cevabi yazıları, aşamalarda atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmada bulunan suça sürüklenen çocuğun, katılanın ayrıldığı erkek arkadaşı ile birlikte olması nedeniyle katılanın kendisine husumet beslediğine, daha önce de, benzer şikayetle evine gelen katılanın, bilgisayarına bakıp evden ayrıldığı sırada, kendisini suçlamak amacıyla iddiaya konu eylemleri gerçekleştirmiş olabileceğine dair beyanları, suça sürüklenen çocukla aynı mahallede oturan katılanın, bahse konu elektronik posta adresine, 11.06.2010 günü,

babasının abonesi olduğu telefona bağlı IP adresinden bağlantı yaptığının saptanmış ve katılanın da yanlışlıkla da olsa bu durumun doğru olduğunu kabul etmiş olması, kovuşturma aşamasında bilişim uzmanı tarafından hazırlanan 04.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda, bilişim teknolojileri alanında ulaşılabilecek tüm delillerin toplandığı dosyada, suça sürüklenen çocuğun, bahse konu elektronik posta adresinden faydalanarak, katılana ait bilgileri başkalarına gönderdiğini ortaya çıkaracak verilere bilgisayarında rastlanılmadığından,

iddia konusu fiillerin suça sürüklenen çocuğun kullanımındaki bilgisayar aracılığıyla gerçekleştirildiğinin kesin olarak belirlenemeyeceğinin ifade edilmesi, katılanın, bilgisi ve rızası dışında, başkalarıyla paylaşıldığını iddia ettiği görüntülerinin, sanıkta ve sanığın kullanımındaki bilgisayarda mevcut olduğuna dair bir delil elde edilememiş olması karşısında, katılanın iddialarının soyut aşamada kaldığı, savunmanın aksine, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla;