Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/27092 K.2013/30686

Davacı vekilinin 11.05.2006 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir soruşturması kapsamında tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacı vekilinin, hükmedilen tazminat miktarına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının, beraat ettiği davada kendisini vekille temsil ettirdiğinin anlaşılması karşısında, beraat hükmünün verildiği tarihte geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin de maddi tazminat kapsamında olduğu değerlendirilerek talep uyarınca gözaltı tarihi yerine beraat hükmünün verildiği tarihten ve manevi tazminat miktarı için yasal faizin gözaltı tarihinden itibaren talep edilmesine rağmen kabul edilen manevi tazminat miktarı için 22/03/2012 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacının faize ilişkin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki maddi tazminata ilişkin 1. fıkrasının 2. paragraftaki faize ilişkin kısımdan “hüküm tarihi olan 22/02/2006” ibaresinin çıkartılarak yerine “gözaltı tarihi olan