Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/27257 K.2014/162

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanıklar ..., ... ve ....’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 2-a, 62, 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Elmadağ Sulh Ceza Mahkemesinin 11/02/2013 tarihli ve 2012/192 esas, 2013/48 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; sanıklar hakkında hükmolunan cezanın adli para cezası olması ve sabıka kayıtlarının da bulunmaması karşısında, 5728 sayılı Kanun’la değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda bir değerlendirme yapılmamasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23.10.2013 gün ve 94660652-105-06-6761-2013/15682/63926 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2013 gün ve 2013/347898 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; olay tarihinde meslek lisesi son sınıfında öğrenci olan katılanın, yapmış olduğu staj eğitimi kapsamında, sanıkların sorumlu olduğu iş yerinde çalıştığı sırada, sol elinin yüzük parmağını makineye kaptırması sonucu oluşan iş kazasında, aldırılan kesin rapora göre, hayati tehlike geçirmeksizin orta 2. derecede kemik kırığı oluşacak ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanması şeklinde gelişen olayla ilgili olarak,

sanıklar hakkında açılan davanın yargılaması sonucunda TCK'nın 89/1, 2-a, 62, 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilip sanıklar hakkında, hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan, 5560 ve 5728 sayılı yasalarla değişik, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği görülmüş ise de, sanıkların sabit olan taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete tabi olup uzlaşma kapsamında kalan suçlardan olduğu,

sanıkların Elmadağ Cumhuriyet Başsavcılığında 22.05.2006 ve 23.05.2006 tarihlerinde verdikleri ifadelerinde, atılı suçlamayı ve uzlaşmayı kabul etmediklerini, katılanın maddi ve manevi hiçbir zararını kısmen veya tamamen gidermeyi kabul etmediklerini beyan ettikleri, sanıklar ile katılan arasında soruşturma aşamasında uzlaşmanın sağlanamaması üzerine, sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan dava açıldığı, kovuşturma aşamasında da, tarafların uzlaşamadıkları, katılan vekilinin duruşma sırasında aralarında anlaşma ihtimali bulunduğundan mahkemeden süre

istediği, ancak anlaşamamaları üzerine yargılamaya devamla bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, sanıkların bu şekilde soruşturma ve kovuşturma evrelerinde katılanın zararını gidermedikleri, hiçbir aşamada zarar giderme iradesini göstermedikleri ve CMK'nın 231/5. maddesinin 6. fırkasının (c) bendinde yer alan “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşulunun gerçekleşmediği ve bu şartlarda sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmeyeceği anlaşılmakla,