Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/27279 K.2013/30385

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun 89/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/05/2013 tarihli ve 2012/1415 esas, 2013/620 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, katılan tarafın alınan beyanında zararının giderilmediğini beyan etmesi ancak bu zararın nelerden ibaret olduğu ile miktarının basit bir araştırmayla dahi olsa saptanmamış olması karşısında,

katılan tarafın belirtmiş olduğu maddi zararının basit bir araştırmayla belirlenmesinin akabinde sanığa söz konusu zarar miktarını gidermeyi kabul edip etmediği ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 02.09.2013 gün ve 94660652-105-34-6026-2013/13827/54468 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2013 gün ve 2013/300875 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın olay tarihinde yönetimindeki aracı ile meskun mahal sınırları içinde seyir halinde iken, olay yeri olan Pazar sokak üzerinde karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya çarparak basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gelişen olayda, kovuşturma aşamasında aldırılan bilirkişi raporunda, sanığın daha önceden gördüğü yayaya çarpmamak için gerekli tedbirleri almadığı ve ortalama bir sürücünün göstermesi gereken dikkati göstermediğinden ikinci derecede kusurlu olduğunun tespit edildiği,

sanığın bu şekilde sübut bulan, taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete tabi olup uzlaşma kapsamında kalan suçlardan olduğu, katılanın kazadan sonra kollukta alınan 03.04.2012 tarihli beyanında, sanık ile birlikte gittiği sağlık merkezinde tedavisi için para istenildiğinde sanığın yarısını sen ver yarısını da ben vereyim dediğini, parasının olmadığını söylediğinde ise sanığın kendisini bırakıp gittiğini beyan ettiği ve uzlaşmak istemediği, sanık ile katılan arasında soruşturma aşamasında uzlaşmanın sağlanamaması üzerine, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan dava açıldığı,

kovuşturma aşamasında da, tarafların uzlaşamadıkları, katılanın 07.11.2012 tarihli oturumda, zararlarının giderilmediğini beyan ettiği, sanığın bu şekilde soruşturma ve kovuşturma evrelerinde katılanın zararını gidermediği, kanun yararına bozma talebinde bulunduğu 23.05.2013 havale tarihli dilekçesinde dahi, katılanın kaza ile ilgili olarak giderilecek hiçbir zararının bulunmadığını beyan ederek zarar giderme iradesini göstermediği, dosya kapsamına göre, sanık hakkındaki şikayetin devam edip olay nedeniyle oluşan zararın giderilmediği,