KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/27460 E., 2014/9295 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Dava tarihi : 27.02.2012 Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 2.635,38'er TL maddi, 3.000'er TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacılara verilmesine.
Davacıların maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabülüne ilişkin hüküm, davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davaya dayanak olan ceza dava dosyasında sanıklar hakkında suç örgütü kurmak ve yönetmek, Hırsızlık, Mala zarar vermek, Konut Dokunulmazlığını ihlal suçlarından dava açıldığı ve anılan suçlardan tutuklama kararı verildiği, ancak yargılama sonucunda davacılar hakkında Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut Dokunulmazlığını ihlal, suç örgütü kurmak ve yönetmek suçlarından yapılan yargılama neticesinde, suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmekle tazminat koşullarının oluştuğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, maddi ve manevi tazminat ile vekalet ücretinin her iki davacıya ayrı ayrı verilmesine ilişkin düzeltmelerin gerekçeli karar da yapılmaması asıl olan kısa karar olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacılar vekilinin diğer, davalı vekilinin tazminat miktarına, vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tutuklu kalınan sürenin mahkeme tarafından belirlenmesi ve buna göre hesaplamanın yapılması için dosyanın bilirkişiye tevdii gerektiği gözetilmeden, maddi tazminat miktarının tayin ve tespitine esas alınan bilirkişi raporunda davacının tutuklu kaldığı sürenin fazla hesaplandığı da dikkate alınmaksızın, tutuklu kalınan süreye göre fazla maddi tazminata hükmedilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/27460, K. 2014/9295, 16 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama