Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/2760 K.2013/6435

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, TCK'nın 50/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezası seçildikten sonra paraya çevrilemeyeceğine ilişkin düzenleme karşısında, sanık hakkında mahkemece hapis cezası tercih edilmiş olmasına rağmen sonuç cezanın paraya çevrilerek, TCK'nın 50/2. maddesine muhalefet edilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, tanık beyanlarının dikkate alınmadığına, usul hatası yapıldığına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstasının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, sanık ... hakkında temel cezanın belirlenmesinde, ''sanığın amacı'' kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi,