Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/2766 K.2013/22867

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen tüm, katılan vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-İdaresindeki otomobille, meskun mahalde, geceleyin, 318 promil alkollü vaziyette seyrederek kontrolsüz kavşağa geldiğinde, karşı yönden gelen ve direk devam eden motosiklete yol vermeden kavşakta dönüşe geçip, motosiklete kavşak içinde çarpıp, motosiklet sürücüsünü aracın ön kaputu üzerine alarak bir süre devam ettikten sonra, mağdurun yere düşmesini müteakiben durmadan devam eden ve olayı gören tanıklardan birinin aracıyla peşine düşmesi sonucu yakalanan sanık hakkında, hapis ve adli para cezalarının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü TCK'nın 89/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hapis yerine adli para cezası tercih edilerek uygulama yapılması,

2-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken; sanığın dosya kapsamından belirlenen kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler, mağdurun yaralanma derecesi nazara alınıp adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun olarak üst hadde yakın cezaya hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Tayin edilen cezadan bilinçli taksir nedeniyle TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca, arttırım yapılırken sanığın alkol miktarının gözetilmemesi ve gerekçesi de gösterilmeden en alt sınırdan arttırım yapılması,