Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/27669 K.2014/11100

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Davacı ... hakkındaki tazminat davasının incelenmesi sırasında ... hakkındaki ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.2012 tarih, 2012/133 esas, 2012/335 karar sayılı birleştirme kararı ile her iki dosyanın birleştirildiği ancak ... hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; Davacı ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dava, 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup. Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 esas ve 2010/57 sayılı kararında, 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının arandığı,

ancak adı geçen kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama bulunmamakla birlikte hiçbir hakkın sonsuza dek dava konusu yapılamayacağı, özel hukuk kapsamında değerlendirilmesi gereken bu talebin de makul bir süre içinde dava konusu edilmesi gerektiği,

dava süresi açısından en lehe kabul ile bu itibarla Borçlar Kanununun 60. maddesindeki sürenin kabulünün gerektiği ve her koşulda davanın 10 yıllık süre içinde açılması gerektiği kabul edilmekle kanun dışı yakalanan veya tutuklananlar hakkında beraat hükmünün verilmesinden itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat istenemeyeceği bu kapsamda, incelemeye konu olan tazminat davasına dayanak teşkil eden ...

Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.1994 tarih, 1985/121 esas, 1994/10 karar sayılı dosyasındaki kesinleşme şerhine göre davacı hakkındaki beraat hükmünün 28.02.1994 tarihinde kesinleştiği, davanın 27.02.2012 tarihinde, 10 yıl dolduktan sonra açıldığının anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,