Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/27725 K.2014/22683

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Vize Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.05.2009 tarih 2009/39 nolu iddianamesi ile Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 10/07/1991 gün ve 942 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen Keltepe Tümülüsü'nde define bulmak amacıyla kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk kuvvetleri tarafından olay yerine gidildiği, kazı mahallindeki şahısların kaçmaya çalıştığı fakat ... ve ...'in olay yerinde yakalandığının iddia olunduğu,

anılan şahısların Vize Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/53 esas nolu dosyasında, aşamalarda verdikleri ortak beyanlarında, sanık ... ile ...'ünde, 1.5 metre uzunluğunda, 1.5 metre genişliğinde çukur açtıklarını, aradıklarını bulamayınca da çukuru kapatarak ikamet ettikleri İstanbul iline döndüklerini, bir gün sonra tekrar ...'ne birlikte gelerek başka bir noktayı aynı ölçülerde kazdıklarını, ikinci kazı faaliyetinde de bir şey bulamayıp çukuru kapattıklarını beyan etmeleri üzerine Vize Asliye Mahkemesi'nce, sanık ... hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği;

Sözü edilen suç duyurusu sonrası başlatılan soruşturma neticesinde, sanığın 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan ...'nde, aynı olaya ilişkin Vize Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/53 esas sayılı dosyasındaki sanıklarla fikir ve eylem birliği içinde 80 cm. derinliğinde çukur açtıklarının 10.04.2009 tarihli tutanak ile tespit edildiği,

sanık ...'ın 20.01.2011 tarihinde kollukta verdiği ifadesinde, ... ve ... ile birlikte define aramak için kazı yaptıklarını, birsey bulamamaları üzerine kendisinin döndüğünü, diğer şahısların kazmaya devam ettiklerini beyan ettiği, bu beyanlar değerlendirildiğinde eylemin, başlanılan bir kazı çalışmasının günlere yayılarak devam ettirilmesi niteliği taşımayıp tek suç işleme kararının icrası kapsamında aynı suçun farklı zamanlarda birden çok kez işlenmesi olarak kabulü ile sanık hakkında tayin edilen temel cezanın TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeksizin,

sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine ancak; TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;