Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/27753 K.2014/19220

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, suça sürüklenen çocuğun tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda; suça sürüklenen çocuğun taksirinin yoğunluğu ve biri nitelikli olmak üzere iki kişinin yaralandığı gözetilerek,

alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; hükmün ilk paragrafında ceza tayinine ilişkin uygulama maddesi olan TCK'nın 89/4. maddesi açıkça gösterildiğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, savunma hakkının kısıtlandığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,