Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/27919 K.2013/30380

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheliler ..., ... ve ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/08/2012 tarihli ve 2012/7083 soruşturma, 2012/5517 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/09/2012 tarihli ve 2012/765 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14/11/2007 tarihli ve 2007/9636 esas, 2007/9375 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı,

aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından,

itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Koroner Yoğun Bakım Servisinde tedavi gören ve delirium sendromu rahatsızlığı olan müştekinin pencereden düşerek yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, müştekinin şüpheli doktor ve hemşirelerin ihmalinin bulunduğu yönündeki şikayetine rağmen,

kolluktan gelen evrak üzerine sadece müştekinin ifadesinin alınması ile yetinilerek başkaca hiçbir araştırmaya girilmeksizin şüphelilerin olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.11.2013 gün ve 94660652-105-27-8800-2013/16313/67140 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2013 tarih ve 2013/360566 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde, kalp rahatsızlığı nedeniyle, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Koroner Yoğun Bakım Servisinde tedavi gördüğü sırada, hastanenin birinci katında bulunan pencereden düşerek vücudunun çeşitli yerlerinde kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanan müştekinin, “delirium sendromu” rahatsızlığının bulunması nedeniyle, kendisine zarar vermemesi amacıyla elleri bağlı vaziyette tedavi gördüğünün şüpheli beyanlarından anlaşıldığı,

müştekinin kolluk tarafından alınan ifadesinde nasıl düştüğünü hatırlamadığını, ancak aynı serviste doktor ve hemşire olarak görev yapıp ihmalleri olduğunu düşündüğü şüphelilerden şikayetçi olduğunu beyan etmesi şeklinde gerçekleşen olayla ilgili olarak,

kolluktan gelen evrak üzerine sadece müştekinin ifadesi alınarak başkaca araştırmaya girilmeksizin şüphelilerin olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve olay nedeniyle kusuru belirlemek amacıyla uzman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor aldırılmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi isabetsiz olup,