KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/28129 E., 2015/3905 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ...'ın 1983 model aracın fenni muayenesinin 28/08/2006 tarihine kadar geçerli olduğu, bu tarihten sonra herhangi bir muayeneden geçmemiş olan, freni, lastikleri ve dış ışık donanımları bozuk olduğu için trafikten "men" edilen, trafiğe çıkma yeterliliği bulunmayan kamyonet ile yerleşim yeri içinde, gündüz vakti olay günü sebze pazarının kurulu olması nedeniyle kalabalık caddede seyri sırasında frenlerinin tutmaması nedeniyle yol kenarında yürümekte olan yayaya çarparak ölümüne sebep olan sürücü sanık.... ile aracın sahibi olup, aracı şoför olan sanık ... vasıtasıyla ekmek dağıtımında kullandıran,
aracın muayenesini vaktinde yaptırmayıp trafikten men edilmesine rağmen aracın aktif olarak kullanılmasını sağlayan sanık ... ile aracın trafikte men edildiğini bilen sanık ...'ın eylemlerinde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu halde cezalarından TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılmayan sanıklar hakkında, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanıklar hakkında TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmesi sırasında sürücü belgesinin TCK'nın 53/6. maddesi gereğince takdiren 2 yıl 6 ay "hapis cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde yazılması
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/28129, K. 2015/3905, 3 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama