KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/28534 E., 2015/4074 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/2, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan ... ölen ... tan boşanmış olup kendi adına davaya katılamayacak ise de lehine tayin olunan vekalet ücretinin çocukları ... ve ... adına tayin olunduğu kabul edilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin cezanın ertelenmesi, paraya çevrilmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, katılanlar vekillerinin ise kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Olaydan sonra yapılan ölçüm neticesi olay anında yaklaşık 71 promil alkollü ve 49.9. ng/dl uyuşturucu kullandığı anlaşılan sanığın, aydınlatma bulunan meskun mahalde, gece vakti, 8 metre genişliğindeki tek yönlü yolda, çarpma noktasından 84 metre önce 30 km hız tahdit levhası, yaya geçidi işareti ve 73 metre önce ışık kontrollü yaya geçidi, çarpma noktasından 73 metre sonra yine ışık kontrollü yaya geçidi bulunan 7 metre genişliğindeki yolda, seyrine göre solundan yayalar için ayrılmış orta refüj aralığından yola girerek, sağ tarafa geçmeye çalışan yayalara sağ şerit üzerinde çarparak, iki kişinin ölümüne neden olduğu olayda;
sanığın olayın oluş özelliği ve mahal şartlarına göre eşit kusurlu olduğunun kabulü ile TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle az cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/28534, K. 2015/4074, 4 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama