Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/28627 K.2014/25220

üküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/3, 50/1-a, (52/2), 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanların zararlarının gidermediği anlaşılmakla, tebliğnamede bu hususa ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş, olaydan 1 saat 20 dakika sonra alınan alkol raporuna göre, Sanığın 0,784 mg/l alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılmaması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "falinin kastı" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında bir gün karşılığı adli para cezası belirlenirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;