Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/28680 K.2014/19690

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel halk otobüsü şoförü olan sanığın saat 17:55 sıralarında idaresindeki otobüs ile tek yönlü cadde üzerinde seyredip, yeşil ışık yanarken sağındaki tek yönlü caddeye geniş kavisle döndüğünde, sağından yeşil ışık yanarken yola girmiş bulunan yayalar ... ve ...’a (yayalar yolda iken yayalara kırmızı ışığın yandığı anda)15 m’lik yolu, geçmelerine 3 m kala yaya geçidi üzerinde çarpması sonucu katılan ...’ın yaşamsal tehlike geçirip, hayati fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen kemik kırığı(parçalı nazal), katılan...’ın ise hayati fonksiyonlarını 3. derecede etkileyen kemik kırığı(humerus)oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda,

sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, 2-Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından, 6 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, denetim süresi tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (3.) bendinin hükümden çıkartılması,