Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29072 K.2014/19878

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gece saat 23:50 sıralarında karlı havada, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 9 metre genişliğindeki yüzeyi karlı, asfalt kaplama, dik eğimli düz yolda sevk ve idaresindeki, kendi adına kayıtlı 1997 model ve 16.12.2007 tarihinden sonra fenni muayenesi yapılmamış olan otomobille seyir halinde bulunan, olaydan 4 saat 25 dakika sonra yapılan ölçümde 77 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, direksiyon hakimiyetini kaybederek,

seyir yönüne göre yolun solundan karşısına kavşak başından geçmekte olan yayaya, aracının sol yan kısmıyla çarparak yaklaşık 8 metre ileriye, yaya kaldırımı üzerine savurması sonrası duramayarak, ön ilerisinde daha önce yapmış oldukları kaza nedeniyle yolun sağ tarafında park halinde olan araçlarının yanında bulunan yayalardan önce ...'e ve otomobiline, bu aracın da yaya ...'e ve otomobiline çarpması şeklinde gelişen olayda; yerleşik Adli Tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 15 promil azaldığı,

sanık savunması ve dosya kapsamı itibariyle kaza anında sanıktaki alkol derecesinin yaklaşık 133 promile tekabül ettiği ve sanığın aracı kullanırken güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği anlaşıldığından sanık hakkında tayin olunan temel cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

keza, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne, bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına ve şikayetçi olmayan bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış;

gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş; gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin “14.01.2012” yerine “15.01.2012” şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.