Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29148 K.2014/23825

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili Av. ...’in 29.1.2013 tarihli dilekçesinin temyiz talebini içermemesi, dilekçenin içeriğinin sanık müdafilerinin temyiz dilekçesine cevap niteliğinde bulunması nedeni ile tebliğnamedeki temyiz talebinin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Katılan ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin yüzüne karşı 20/12/2012 tarihinde verilen hükmü, katılanın CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 22/01/2013 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2-Sanık müdafileri ile katılanlar ..., ..., ..., ... ve ...’ün temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafileri ve katılanların, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Piknik organizasyonu nedeniyle turizm şirketinden kiralanan 27 kişilik midibüsün şoförü olan sanığın saat 10:30 sıralarında, çift yönlü, 6.80 m genişliğindeki meskun mahal dışı köy yolunda seyredip, korkuluksuz sert virajlı ve % 66 dik eğimli yol bölümüne geldiğinde sürati nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek, yol ortalarından başlayıp yol dışı kaldığı yere kadar devam eden 35.50 m. sol teker, 22.40 m. sağ teker fren izi sonrası 33 m derinliğindeki uçuruma taklalar atarak devrilmesi sonucu yolculardan ...’ün ölümüne, şikayetçi olan 7 ve şikayetçi olmayan 9 yolcunun nitelikli şekilde;

şikayetçi olan 7 ve şikayetçi olmayan 10 yolcunun ise basit şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda; sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak ceza tayini edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,