Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29485 K.2014/23236

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz saat 17:30 sıralarında açık havada, meskun mahal dışında, orta refüjle bölünmüş, ancak diğer platformdaki yol çalışması nedeniyle trafiğin tek bölümden iki yönlü olarak verildiği ve buna ilişkin işaretlemelerin yapıldığı, 2 yönlü, 8,5 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz, düz yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan sanığın, kaza mahalline 250 metre mesafede kendi seyir yönüne hitap eden ve geçme yasağı bulunduğunu belirten trafik işaret levhasına rağmen, önünde idaresindeki otomobille seyreden A..

G..in aracını hatalı şekilde sollayarak karşı yönden idarelerindeki otomobillerle seyreden T..S.. ve S.. T..'nun araçlarına şerit ihlali yaparak tam kusurlu olarak çarpması, akabinde hatalı sollama yaptığı A..

G..'in aracına çarparak durması şeklinde gelişen ve mağdur S..ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, mağdur N..nin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudunda kemik kırığı meydana gelecek, duyu veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmalarıyla sonuçlanan olayda;

sanığın, sollama yasağı bulunan yolda, şerit ihlali yaparak karşı yönden gelen araçlarla çarpışması sonucu sebebiyet verdiği kazada bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, katılanların hükümden sonra verdikleri şikayetten vazgeçme dilekçeleriyle sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtikleri ancak, mağdur N..'nin nitelikli şekilde yaralanmış olması sebebiyle suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun TCK'nın 89/1-2 (a.b), 22/3. maddesi kapsamında kalması ve sanığın hukuki durumunun yeniden tayini gerektiğinden,