Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29567 K.2014/21345

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 07.40 sıralarında sanık, sevk ve idaresindeki otomobil ile tek yönlü iki şeritli bölünmüş devlet yolunda seyir halinde iken tali yol dönüşünü 15-20 m. kaçırması üzerine herhangi bir önlem almaksızın geri geri manevra yaptığı esnada aynı yönde arkadan gelen müştekinin, idaresindeki otomobil ile geri geri gelen sanığın aracını fark edemeyerek arkadan çarpması sonucu müştekinin aracındaki yolcu ...'ın öldüğü olayda kaza tespit tutanağı ve müşteki, sanık, tanık beyanları ile bilinçli taksirle kazaya sebebiyet veren asli kusurlu sanık hakkında, kusur durumu dikkate alınarak,

iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini ve biliçli taksir nedeniyle cezanın arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Somut olayda kusuru belirleme yetkisinin hakime ait olduğu, trafik kaza tespit tutanağına, sanık, müşteki ve tanık beyanlarına göre, sanığın olayda asli kusurlu olduğu tespitinin, oluşa ve dosya kapsamına uygun ve mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasına esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,