Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29571 K.2014/24208

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir 2 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 15.09.1993 tarih ve 3487 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde kalan ve ...

Bölge Kurulu'nun 26.01.2008 tarih ve 3782 sayılı kararıyla, kazı yapılmadan dolgu ile yol genişletilme çalışmasının uygun bulunduğu, Muğla ili, Milas ilçesi, Aydın-Didim yol ayrımını kapsayan yolun 38. kilometreden 40. kilometreye kadar olan kısmında yapılan yol çalışmasında, yol kenarında bulunan menfezde genişletilme çalışması yapılabilmesi için, Karayolları Genel Müdürlüğü 2. Bölge Müdürlüğü tarafından 05.07.2010 tarihinde Milas Müze Müdürlüğü'nden bir eleman görevlendirilmesinin istendiği,

bu esnada yol genişletilme işini alan firmanın şantiye şefi olan sanık ... tarafından sadece menfez etrafındaki yabani bitki temizliğinin yapıldığı ve menfez yakınındaki kuru duvarın bir bölümünün yerinden alınarak yakın yere taşındığı,

bu durumun ve taşınan taşların devşirme (eski yapı kalıntısı olup daha önceden civardan toplanarak duvar yapımında kullanılmış taşlar) taş bloklar olduğunun olay yerinde 02.07.2010 tarihinde inceleme yapan Müze Müdürlüğü görevlisi tarafından tespit edilmesi ile ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 23.07.2011 tarih ve 7423 sayılı kararıyla, taş blokların Müze Müdürlüğü'nün uygun gördüğü yere taşınmasına ve arkeolojik kalıntılara zarar veren kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi üzerine, şantiye şefi olan sanık ... hakkında soruşturmaya başlandığı,

her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanığın verdiği ifadelerde taş kalıntıların kültür varlığı olduğunu bilmediğini beyan ettiği, 14.03.2012 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog bilirkişi raporunda da, sanık tarafından bir kısmı kaldırılan taş duvarın, devşirme yani zamanında başka başka yerlerden toplanarak bir araya getirilmiş oluşum olduğunun ve bu nedenle bu oluşumun korunması gerekli bir kültür varlığı olmadığının, sanık tarafından kaldırılan kısmın taşlarının incelenmesiyle taşlarda bir zararın bulunmadığının,

bu nedenle antik bir yapı tahribatına sebebiyet verilmediğinin belirtildiği; tüm bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve yargılama neticesinde mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;