Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29640 K.2014/5365

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içinde yer alan tebligat parçasına göre yokluğunda verilen hükmün sanığa 07.03.2013 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğ işleminin ayrıca UYAP sisteminden de sorgulanarak bunu doğrulayan ilgili evarakın dosya arasına alındığı, sanığın da 11.03.2013 tarihinde yani süresi içinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki süre yönünden temyizin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış; katılanların gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmeleri mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiş; hüküm özeti ile gerekçeli karar altında yer alan nüshalarının mühürlenmemesi suretiyle CMK'nın 232/7. maddesine aykırı davranılması da mahallinde giderilebilir eksiklikler olarak kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.