Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29917 K.2014/21657

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık tarafından mağdurun zararının giderilmediği ve CMK'nın 231. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığı anlaşılmakla bu hususta değerlendirme yapılmaması ve TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü, uygulama yapılırken hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmiş olması karşısında, aynı yasanın 50/2. maddesi hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gündüz saatlerinde, sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahaldeki ışıklı kavşakta katılım yolunu kullanarak sağında bulunan sokağa dönüş yaptığı sırada, seyrine göre solundan gelen şikayetçinin idaresindeki araca sağ taraftan çarpması sonucu, sol frontalde hematom, abrazyon, iki kaş arasında abrazyon, sol zigomada hiperemi, sağ ön kol postero lateralde 4 cm'lik laserasyon, thorax lateralde hassasiyet olan şikayetçinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 89/1. maddesine uyduğu gözetilmeksizin, kemik kırığı oluştuğundan bahisle TCK'nın 89/2b maddesi uyarınca artırım yapılmak sureti ile fazla ceza tayini,