Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29921 K.2014/21070

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanığın müteahhitliğini yaptığı inşaatta demir ustası olarak çalışan mağdurun 4. kat balkonunda demir bağladığı sırada tutmakta olduğu 7 metre uzunluğunda, 8 milimetre çapındaki 5 adet demir çubuğun elinden kayarak inşaatın yanından geçen elektrik tellerine temas etmesi sonucu yaralandığı olayda; bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan, sanığa hükmolunan cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f-g) bendlerinde yer alan "failin kastının ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,