KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/3114 E., 2013/22221 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Olay tarihinde 14 yaşındaki mağdurun kaldırım ile yol arasında bulunduğu sırada, beyaz ford transit marka aracın ayağının üzerinden geçip, olay yerinden uzaklaştığı ve mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; plakası alınan aracın sanığa ait olduğunun tespit edildiği ve sanık hakkında dava açıldığı, olayla ilgili kamera kayıtlarının bulunduğu market sahibi tanık ...’ın yargılama aşamasında alınan beyanında, sanığın daha sonra markete geldiği ve kamera kayıtlarına baktığı, kameradaki aracın sanığa ait olduğu,
ancak hızla geçen aracı kullanan şahsın kim olduğunun tespit edilememesi üzerine bu kez de sanığın akrabalarının kamera kayıtlarına bakmak için markete geldikleri ancak kayıtların on günde bir silindiğini öğrenmeleri üzerine, iki tarafı uzlaştırmaktan vazgeçerek gittiklerini beyan etmesi karşısında;
her ne kadar sanık olay tarihinde başka aracı ile ...’e gittiğini, kazaya karışan aracın ise evde olduğunu, 16-17 yaşındaki oğlu ...’in de kendisi ile ...’e gittiğini savunmuş olup sanığın oğlu ... hakkında bu olay nedeniyle suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla ... hakkında açılmış ise bu davanın sanık hakkında açılan dava ile birleştirilip, yargılamaya devam edilerek, her iki dosya birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekir iken; sanık hakkında suçun işlendiğinin sabit olmaması gerekçesi ile beraatine karar verilmesi;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/3114, K. 2013/22221, 2 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama