Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3169 K.2013/22227

Taksirle yaralama suçundan, sanık hakkındaki davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, zincire bağlı köpeğinin fazla havlayarak komşuları rahatsız etmesi nedeniyle, zincirini hafif bir şekilde gevşetmesi üzerine, köpeğin zincirinden kurtulup sokakta yürümekte olan mağdurun bacağını ısırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına yol açtığı olayda, sanık hakkında tanzim edilen iddianamede sevk maddeleri TCK'nın 89/1 ve 53/1. maddeleri olarak gösterilmiş ise de, iddianame içeriğinde TCK'nın 177. maddesinde düzenlenen ''Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması'' suçunun unsurlarından söz edildiği; her iki suçtan da dava açıldığı,

TCK'nın 177. maddesinde düzenlenen suçun tehlike, taksirle yaralama suçunun ise zarar suçu olduğu, zarar gerçekleştiğinde sanığın öncelikle TCK'nın 89. maddesinde düzenlenen zarar suçundan cezalandırılması gerektiği, zarar suçundan herhangi bir nedenle cezalandırma imkanının ortadan kalkması durumunda ise koşulları gerçekleştiği taktirde tehlike suçu olan TCK'nın 177. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, taksirle yaralama suçu nedeniyle sağır ve dilsiz olan ve 25 yaşını tamamlamış olan mağdurun, kovuşturma aşamasında tercüman yardımı ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi üzerine,

şikayetten vazgeçmeye ehil bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 73/1 ve 89/5 maddeleri uyarınca sanık hakkında taksirle yaralama suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılamayacağı; ancak, sanığın eyleminin re'sen takibi mümkün bulunan hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçunu oluşturacağı gözetilerek, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 177. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde, sanık hakkında sadece taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,