Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3242 K.2013/21733

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gündüz vakti, yerleşim yeri dışında, iki yönlü devlet yolunda sürücü ... sevk ve idaresindeki ... ile seyir halinde iken 2003 doğumlu otizm hastası katılanın yola fırlaması ile sürücü...in ani fren yaptığı, sürücü...ile aynı yönde ve arkasında seyir halinde bulunan sanığın, sürücü...in ani fren yapması nedeniyle araca çarpmamak için aracın soluna doğru fren yaparak onu geçmeye çalıştığı sırada mağdurun sürücü...in aracının önünden karşıya geçmeye devam etmesiyle sanığın kullandığı aracın sağ ön kapısının alt kısmına çarpması sonucu meydana gelen olayda, sanığın önündeki araca çarpmamak için kesik kesik fren yaparak durmaya çalıştığı,

fren izlerinin başladığı yerden 5.2 metre sonra kan izlerinin bulunduğu, kan izinden sonra 7.2 metre fren izinin olduğu, fren mesafesi ve olayın oluş biçimi nazara alındığında kazanın oluşumunda sanığa yüklenecek kusur bulunmadığı gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 02.09.2010 tarihli iddianamede sanık hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı, iddianame içeriğinde kemik kırığından söz edilmediği halde sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 89/2-b maddesi ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesinin TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına engel olmayacağının gözetilmemesi,