Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3290 K.2013/22584

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24/02/2011 tarihli duruşma zaptının ilk sayfası zabıt katibi tarafından, yine 12/12/2011 tarihli keşif zaptı bilirkişi tarafından imzalanmamış ise de duruşma tutanağının hakim tarafından, keşif tutanağının ise bilirkişi dışındakiler tarafından imzalanmış olması ve sahteliklerinin de iddia edilmemiş olması karşısında, bu hususlar mahallinde tamamlanması mümkün noksanlık olarak kabul edilerek, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan " sebep ve saikleri ile kastın yoğunluğu" gerekçesine dayanılamayacağı gözetilmeden hükmün gerekçesinde sebep ve saikleri ile kastın yoğunluğu ibaresine yer verilmesi,

2-Katılanın vücudunda femur kemik kırığı olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına asli kusuru ile sebebiyet veren sanık hakkında, asgari hadden uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,