Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3309 K.2013/21611

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması yada verilen cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f-g) bentlerinde yer alan "failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesinde 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm 1. paragrafındaki "kastın yoğunluğu" ibaresinin çıkartılması ve hükmün 3. paragrafındaki, “61/8" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 52/2" ibaresinin eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.