Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3403 K.2013/22494

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde 136 promil alkollü olan sanık sevk ve idaresindeki kamyonetiyle... yanından Kanal mahallesi istikametine seyri sırasında, karşı yönden gelen ...'nün kullandığı ve arkasında ...'nün yolcu olarak bulunduğu motorlubisikletin şeridine geçmesi nedeniyle çarpışmaları sonucunda, katılan ...'nün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; asli ve tamamen kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmesi gerektiği hususu gözetilmeden eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, hapsin para cezasına çevrilmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen cezanın ertelenmesi sırasında, denetim süresi içinde yükümlülük yüklenmemesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesi ve ilgili fıkralarının gösterilmemesi ile 5237 sayılı TCK'nın 51/7-8. maddesine göre erteleme uyarılarının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün