Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3440 K.2014/36

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14/07/2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 20/06/2008 olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş ve dosya kapsamından sanığın katılanın zararını gidermediği anlaşıldığından tebliğnamede bozma öneren (1) ve (3) nolu görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, oluşa, kusur durumuna, verilen cezanın fazla olduğuna, ertelememeye ve beraat kararı verilmesi gektiğine ilişkin, katılan vekilinin hapis cezası yerine adli para cezasına hükmedilmesine, verilen cezadan takdiri indirim yapılmasına, Adli Tıp Kurumu raporunun çelişkili olduğuna dair itirazlarının değerlendirilmediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'', (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" ve (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' kıstaslarının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinde, "amaç ve saik'' kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi,

2- Avukatlık asgari ücret tarifesinin 13/5. maddesi gereğince, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına, sanık aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler aynı bırakılmakla,