Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3812 K.2013/23017

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 01.45 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, bölünmüş tek yönlü yol üzerinde, sanığın, yönetimindeki kamyonetle seyrederken, olay mahalline geldiğinde, ölenin idaresindeki araca, arka tarafından çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın yol üzerinde sağlı sollu zik zaklar yapmak suretiyle seyrettiği hususunda ifade veren tanıklar, ... ve...in olaydan yaklaşık 3 gün sonra Gemlik Cumhuriyet Başsavcılığına gelerek,

ölen şahsı tanımadıklarını ancak, ölenin, işletme müdürlerinin bir yakını olduğunu ve kaza sonucunda vefat ettiğini öğrenmeleri sebebiyle bildiklerini anlatmaya karar verdiklerini beyan etmeleri, sanığın alınan ifadelerinde, yol üzerinde seyrederken yol üzerinde zik zaklar çizmek suretiyle ilerlediğine ilişkin bir beyanının bulunmaması karşısında, bu tanıkların beyanlarına üstünlük tanınmaması gerektiği anlaşıldığından,

sanığın, olayda bilinçli taksirle hareket ettiğine ilişkin tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, sanığın tutuklu ve gözaltında kaldığı süreler TCK'nın 63. maddesi gereğince, tayin edilen cezadan mahsup edilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında değerlendirilebileceğinden, CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı olarak, katılanlar Kerimcan Aşan ve Kağan Aşan'ın isimlerinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi ise, mahallinde düzeltilebilir yazım eksikliği olarak kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, savunma haklarının kısıtlandığına, bilirkişi raporlarının hüküm kurmak için yeterli olmadığına, kusur tespitine ve tayin edilen cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin ise, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın yoğunluğu" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;