Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3852 K.2013/24424

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken; suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, en üst sınırdan ceza tayini,

2- Sanığın, “motosiklet giremez” levhası ile yasaklandığı halde motosikletle parka girerek, parkta oynamakta olan mağdura çarpması şeklinde gelişen olayda, bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden eksik ceza tayini,

3- TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca; adli para cezası hesaplanırken, temel para cezasının gün olarak belirlenmesi, arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmeden, adli para cezasının tayininde "gün" yerine "ay" ın esas alınması,

4- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,