Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/417 K.2014/14269

2-Sanık ... hakkında, CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'in beraatine, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki davanın ise zamanaşımından düşmesine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-) Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'in davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, katılan ... vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B-) Katılan ... ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İlgili Koruma Kurulu'nun 09.09.1998 tarih ve 7998 sayılı kararıyla Kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ... sayılı parselde bulunan binanın zemin katındaki bağımsız iki dükkanın sanıklar ... ve eşi sanık ...'a ait olduğu, bu dükkanlardan birisinin kiracısı olan sanık ...'ın dondurma satışı yaptığı iş yerinin önüne izinsiz 23,40 m2 genişliğinde, ahşap pergola yaptığı, bu durumun müşteki ...'in 05.12.2008 tarihli şikayet dilekçesi üzerine kolluk görevlilerince tespit edildiği ve sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı,

gerek sanık ...'ın pergola yapabilmek için Milas Belediyesine başvuru tarihinin 2007 yılı oluşu, gerekse de 14.10.2009 tarihli olay yeri keşfi sonrası alınan bilirkişi raporunda davaya konu pergolanın 2 yıl önce yapılmış olduğunun tespiti karşısında, sanık tarafından yaptırılan pergolanın 2007 yılı içinde yaptırıldığının kabul edilmesi gerektiği, olay yeri keşfine iştirak eden inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere, etrafı açık olan pergolenin 3194 sayılı İmar Kanunun 21. maddesine göre ruhsata tabi olmayan işlerden olduğu,

sanığın ayrıca iş yeri önüne ahşap bir pergola yapabilmek için Milas Belediyesine başvurduğu ve 03.05.2007 tarihli Milas Belediyesi Encümen kararıyla sanık ...'in talebi uygun görülüp pergola yapmasına izin verildiği, tüm bu nedenlerle sanığın bir suç kastıyla hareket etmediği ve mahkemenin sanık hakkında verdiği beraat kararının yerinde olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkta suç kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İzmir II numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 09.09.1998 tarih ve 7998 sayılı kararıyla Kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ... mahallesi, 265 ada, 9 sayılı parselde bulunan binanın zemin katındaki bağımsız iki dükkanın sanıklar ... ve eşi sanık ...'a ait olduğu, sanıkların bu dükkanların alanını daraltarak,

iki dükkan arasına izinsiz olarak bir dükkan daha yaptıkları, sanıkların kiracısı olan ve bu dükkanlardan birini lokanta olarak işleten sanık ...'ın da izin almadan dükkanın ön tarafına 54,60 m2 genişliğinde, ahşap pergola yaptığı, bu durumun aynı binanın sakinlerinden olan müşteki ...'in şikayeti üzerine kolluk görevlilerince tespit edildiği,

her ne kadar sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanıklar ... ve ...'in ifadelerinde, iki dükkanın arasına yaptıkları ilave dükkanı 1997 yılında yaptıklarını beyan ettikleri, sanık ...'in de lokanta yerini 1999 yılında kiraladığını ve davaya konu pergolayı da bu tarihte yaptığını beyan ettiği, olay yerinde yapılan 14.10.2009 tarihli keşfe iştirak eden inşaat mühendisi ve arkeologdan alınan 03.11.2009 tarihli raporda da, dava konusu ilave dükkan yeri ve lokanta önündeki pergolanın 8-9 yıllık olduğunun tespit edildiği,

böylece sanıkların inşai ve fiziki müdahale kapsamında kalan izinsiz uygulamalarının 2000 yılı ve öncesinde yapılmış olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinde sayılan hüküm türleri arasında yer almadığı halde, davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,