Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/4394 K.2013/23902

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü : Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olayda kusuru bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-28.12.2010 günü gece saat 17:00 sıralarında yönetimindeki kamyonet ile 8,5 metre genişliğinde, tek yönlü, refüjle bölünmüş, düz, aydınlatması bulunan, meskun mahal içi yolda seyri sırasında, olay yeri olan ışık kontrolsüz 4 yönlü dönel kavşağa geldiğinde, yola gereken dikkatini vermeyerek,

kavşak başındaki yaya geçiş aralığından karşıdan karşıya geçmek isteyen ve ilk geçiş hakkına haiz olan katılan yayaya ilk geçiş hakkını bırakmayarak 10 metre fren yapmasına rağmen duramayarak orta refüje 2 metre uzaklıkta çarpmasıyla, katılanın, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda sol temporal bölgede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına sebep olması şeklinde gerçekleşen olayda, dosyadaki tüm bilirkişi raporlarında asli kusurlu olduğu belirtilen sanık hakkında temel cezanın tayininde suçun işleniş biçimi, sanığın asli kusurlu olması,

mağdurun yaralanmasının niteliği ve maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde alt sınırdan temel ceza tayini,