KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/4682 E., 2013/27075 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
547 kelime·3 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve ... müdafiilerinin müvekkilleri olan sanıkların kusurlarının bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ve sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise sanıklar hakkında verilen temel cezaların yetersiz olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar ... ve ... hakkında tayin edilen hapis cezalarının adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında, bir yılın 365 gün yerine, 360 gün olarak kabulu sonucu sanıklar hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında hükümde yer alan "750 gün" ibaresinin çıkartılıp yerine "760 gün" ibaresinin yazılması, yine "15.000 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "15.200 TL" ibaresinin getirilmesi,
sanık ... hakkındaki hükümde yer alan "600 gün" ibaresinin çıkartılıp yerine "605 gün" ibaresinin getirilmesi ve yine "12.000 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "12.100 TL" ibaresinin getirilmesiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanık hakkında verilen temel cezaların yetersiz olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, ancak;
Sanıklardan ...'ın ortağı ve yetkili sorumlusu olduğu ...A.Ş. tarafından yaptırılan bina inşaatının dış cepe işlerinin taşeron olan sanık ... tarafından üstlenildiği, binanın dış kısmına iskele kurulmadığı ve balkona kurulan asma iskele marifetiyle sanık ...'nın işçisi olan sanık ...'ın dış kaplamaya strafor çekme işine başladığı,
sanık ...'ın arkadaşı olan ve olaydan birkaç gün önce sanık ...'ın yanında çalışmaya başlayan ... isimli işçinin, olay günü olan 22.07.2009 günü emniyet kemeri, baret gibi güvenlik malzemeleri kullanmadan çıktığı sarkıtma iskelenin yerinden çıkması nedeni ile 4. kattan aşağıya düşerek hayatını kaybettiği, dosya içeriğine uygun olan 14.09.2009 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere; sanık ...'ın sorumlusu olduğu inşaatta iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınıp alınmadığını kontrol ve denetim görevini yerine getirmemesi nedeni ile tali kusurlu olduğu,
yine dış cepe işlerinin yapılmasını taşeron olarak alan sanık ...'nın işçilerinin güvenlik malzemelerini kullanıp kullanmadıklarını, iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetleme ve kontrol görevini yerine getirmemesi ve binanın dış kısmına işkele kurularak çalışılmasını sağlamaması nedenleri ile asli kusurlu olduğu, ancak sanık ...'nın işçisi olan ...'ın işteki konumu ve yetkileri göz önüne alındığında iş güvenliği konusunda yetki ve görevinin olmadığı, iş güvenliği konusunda harcama yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/4682, K. 2013/27075, 27 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama