Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/5053 K.2013/11940

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, 82 gün süreyle tutuklu kalan davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp eksik tayini,

2- Aynı zamanda köy muhtarı olan davacının bu işine engel olmayacak şekilde çalıştığı, mahkemece davacının bu gelir durumu da gözönüne alınarak tutuklu kaldığı dönemde geçerli olan net asgari ücret üzerinden, hafta sonu, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılmadan hesaplanacak bir miktarın maddi zarara ilave edilmesi gerekirken sadece alınamayan maaş tutarlarının maddi zarar olarak kabul edilmesi suretiyle eksik maddi tazminata hükmedilmesi,

3- Davacı tarafından ayrıca maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin açılmış başka bir tazminat davasının bulunup bulunmadığının maliye hazinesinden sorulmaması,