Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/5490 K.2013/9918

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafi ve katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim edilen hüküm 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra sanık müdafi tarafından 02.08.2012, katılan vekili tarafından 28.03.2012 tarihinde temyiz edilmiş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarihli ve 2006/6-123 esas, 2006/229 sayılı ilamında da belirtildiği üzere Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin başlangıcı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında, adli para cezasına ilişkin hükümde başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin başlangıcı, mercii, başvuru şekli belirtilmediği gibi,

hükümde sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyiz kabiliyeti bulunduğu halde, kesin olduğu belirtilmek suretiyle tarafların yanıltıldığı anlaşılmakla, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine hükmün temyizi kabil olduğu şeklinde düzeltilmesine ilişkin Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.02.2012 tarih ve 2010/2485 – 2011/2173 sayılı ek kararın sanık ve katılana tebliği üzerine sanık müdafi ve katılan vekili tarafından yapılan temyizin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;