Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/5493 K.2014/11174

Trafik güvenliğni tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/2, 62/1, 50/1a-6, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Hakaret suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde,

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3000 TL. dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 04.09.2012 tarihinde verilen 1.740 TL'den ibaret hakaret suçuna ilişkin mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

B) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna ilişkin hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Gerekçeli karar başlığında, 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine uygun olarak, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemiş olması; mahallinde giderilmesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiş, olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki halk otobüsü ile yargılama aşamasında savunma tanığı olarak dinlenen ....'ın beyanına göre sanık ile katılan ... arasında eskiye dayalı anlaşmazlık bulunduğundan sanığın Yayla Yolu ışıklı kavşağından önce ters yöne girerek araç kullanarak,

...'nin yönetimindeki halk otobüsünün önüne çıkmak istediği sırada, adı geçenin yol vermemesi nedeniyle sanığın otobüsüyle ...'nin kullandığı aracın yolunu kapatıp bu aracın yanına gelerek basamaklara çıkarak hakaret edip tekrar kendi aracına dönmesi akabinde, tarafların yola devam ettikleri, Hacet ışıklı kavşağına geldiklerinde önde bulunan katılan ...'nin arkadan gelen sanığın geçişini engelleyecek şekilde durması nedeniyle sanığın da müştekinin aracına sürterek orta refüje çıkarak durduğu, aynası kırılan katılan ...'nin ise olay yerinden ayrıldığı olayda;

sanığın tevilli ikrar içeren savunmaları, katılanın beyanları, soruşturma aşamasında olayın sıcaklığıyla ifadesi alınan..., ... ve ilk kez mahkemede dinlenilen savunma tanığı ....'ın ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık ve katılanın Yayla yolunda başlayıp Yayla ve Hacet ışıklı kavşakları boyunca süren karşılıklı yol vermeme, öne geçme ve sanığın ayrıca ters yöne girip araç kullanma şeklinde süregelen ve tarfik güvenliğini kasıtlı ve ısrarlı şekilde tehlikeye düşüren eylemlerde bulundukları anlaşıldığından; tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, tanık beyanlarına, mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezası, TCK'nın 49/2. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası olduğundan, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/1-a, 52. maddelerine göre çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan "yaptırımın" ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile "tedbirin" olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının "a" bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. madesinde hüküm kesinleştikten sonra Cmhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği,

somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,