Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/5808 K.2013/27005

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada bulunan 12/11/2008 tarihli trafik kazası tespit tutanağı ile keşif sırasında görevlendirilen bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 11/01/2011 tarihli kusur raporunda, sanığın, aracının hızını yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamadığından tali derecede kusurlu olduğu belirtilmiş olmasına karşın, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 16/12/2011 tarihli raporunda, olay tarihinde sanığın yönetimindeki otomobil ile kendi beyanından da anlaşılacağı üzere 70-80 km hızla, aydınlatması bulunmayan bölünmüş tek yönlü yol üzerinde,

olay yeri yaklaşımında seyir yönüne hitaben yerleştirilmiş “okul geçidi” tabelasını da göz önünde bulundurarak daha dikkatli seyretmesi ve yolun sağında duran otobüsten inerek kaplamaya giren şikayetçiyi gördüğünde, hızını azaltıp durması ve yaya geçidine yakın mesafedeki şikayetçiye ilk geçiş hakkını vermesi gerektiği halde bu hususa riayet etmeyip, fren tedbirine başvurmasına rağmen mahal şartların üzerindeki hızı nedeniyle duramayarak, söz konusu yaya geçidine yakın bölümde çarpmasıyla meydana gelen olayda, dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı hareketleri nedeniyle eşdeğer derecede kusurlu olduğunun belirtildiği,

mahkeme tarafından hükme esas alınan ve sanığı, şikayetçi ile birlikte eşdeğer derecede kusurlu kabul eden, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 16/12/2011 tarihli raporunun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden rapor alınması gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ve teşdide ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi;