Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/6436 K.2013/10018

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının, beraat ettiği davada kendisini vekille temsil ettirdiğinin anlaşılması karşısında, bu konuda talep olmasına rağmen beraat ettiği dosyada vekiline ödediği vekalet ücretinin maddi zarara eklenmemesi suretiyle eksik maddi tazminata hükmedilmesi ve yasal faizin açıkça tutuklama tarihinden itibaren talep edilmiş olmasına rağmen kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarları için faize hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki maddi tazminatın 1.473,20 TL'ye yükseltilmesi ve hüküm fıkrasının sonuna 5. Bent olarak gelmek üzere “Davacı lehine kabul edilen maddi ve tazminat miktarları için tutuklama tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.