Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/6508 K.2014/7501

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisi de kişiselleştirme kurumu olması ve birbirlerine önceliklerinin bulunmaması, birinin diğerine göre daha lehe olduğunun ilke olarak ileri sürülemeyecek olması karşısında; tebliğnamedeki kabule göre, bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında, mahkum olunan ceza süresinden az denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargılama aşamasında aynı vekil tarafından temsil edilen katılanlar lehine tek bir vekalet ücreti hükmedilmesi yerine, her bir katılan için ayrı vekalet ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden,