Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/668 K.2013/27197

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında 17.03.2007 olan suç tarihinin 06.05.2007 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak görülmüştür. Senenin 365 gün yerine 360 gün kabulü sonucu 12.100 TL yerine 12.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, gündüz vakti, 20 m genişliğinde, iki yönlü yola girdikten sonra seyir esnasında sağdan sola doğru karşıdan karşıya geçmek üzere yolcu almak için bekleyen servis minibüsünün önünden yola çıkan yayaya çarparak ölümüne neden olduğu olayda, mahkemece oluşa uygun keşif üzerine düzenlenen, sanığın çarpmayı önlemesinin teknik olarak mümkün olamayacağı gerekçesi ile kusur izafe etmeyen bilirkişi raporu yerine Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen sanığa yolun sağında yolcu indiren minibüsü fark ettiğinde, önünde her an bir yolcunun çıkabileceği göz önüne alarak uyarıp,

tedbir alabilecek biçimde, kontrollü ve müteyakkız şekilde seyretmesi gerekirken belirtilen hususlara riayet etmediği gerekçesi ile tali kusur yükleyen rapora itibar edilerek, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası ( TL ) belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi,

3-5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir

hakkının kullanılması gerektiği, sanığın yargılamadaki tutumu gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapıldığı halde, sanığın zararı giderip gidermediği ve giderme yönünde bir çabası bulunup bulunmadığı araştırılmadan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin de sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememize olumlu kanaat hasıl olmadığı gerekçe gösterilerek uygulanmamasına karar verilmesi,