Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/6822 K.2013/27766

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın yokluğunda verilip 18/01/2011 tarihinde tebliğ olunan kararın 1412 sayılı CMUK 310. maddesi gereğince 25/01/2011 tarihine kadar temyiz edilmesi gerekirken, 02/02/2011 tarihinde temyiz edildiği, hüküm tarihi itibariyle temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2011 tarihli kararı ile katılan ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu karara yönelik katılan vekilinin herhangi bir temyiz istemi bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede, katılan ... vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2011 tarihli ek kararının onanması gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sanığın eylemini kasten işlediğine, sanık müdafinin ise olayda sanığın kusurunun bulunmadığına ve neticenin öngörülmesinin mümkün olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın olay yerine 10 metre mesafede bulunan bahçesine ekili patateslere yabani domuzlar tarafından zarar verilmesi sebebiyle, olay günü, gece vakti, bahçesinin yakınında, domuzları avlamak üzere saat 02:00-02:30 sıralarında, havanın karanlık ve sisli olduğu halde nöbet tutmaya başladığı, bir süre sonra orman tarafından bir cismin görünmesi üzerine, görünen cismi bahçesine zarar vermeye gelen yaban domuzu zannederek,

dört el ateş ettiği, ateş ettikten sonra domuz zannettiği cismin yanına gittiğinde, cismin domuz değil, komşusu ... olduğunu fark ettiği olayda, mahkeme tarafından olaydan yaklaşık beş ay sonra olayın olduğu zaman aralığında ay ve yıldızların konumu da gözetilerek yapılan keşif sırasında, sanığın tüfeği ile ateş ettiği yerden ölenin bulunduğu konum dikkate alındığında, herhangi bir ayrıntının seçilemediği, görüşün tamamen karanlık olduğu,

herhangi bir varlığın insan mı yoksa hayvan mı olduğunun ayrımının mümkün olmadığına ilişkin tespit karşısında, sanığın meydana gelen olayda bilinçli taksirle hareket etmediğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte, sanık hakkında temel ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak, takdirin yerinde kullanılmasıyla alt ve üst sınır arasında uygun bir belirleme yapılması gerekirken, hak ve nasafet kurallarına aykırı olarak temel ceza tayin edilirken meydana gelen olayda asli derecede kusurlu olan sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmesi,