Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/6829 K.2013/28754

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda sanığın kusur durumu ve olayın oluş şekli dikkate alınarak temel ceza tayininde teşdit uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı TCK'da, TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden, hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış, taktiri indirim nedenleri ise örnekseme yoluyla sayılmış, ancak bu hallerin sınırlı olmadığı tamamının sayılmasının da mümkün olmayacağı nazara alınarak benzer durumların da bu kapsamda değerlendirilebileceğini ifade açısından bu husus "gibi" şeklinde ifade edilmiş olup, mahkemece olayda takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığı kabul edilerek,

sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş, bu takdirde dosya kapsamına bir uyumsuzluk veya açık bir hukuka aykırılık bulunmadığından, tebliğnamede bu konularda bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ve teşdide ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 50/4, 50/1-a maddelerinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği belirtildiği halde, meydana gelen olayda tali derecede kusurlu olan ve dosyada bulunan adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanık hakkında, kişilik ve sosyo ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak, tayin edilen hapis cezanın paraya çevrilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında işlemiş olduğu taksirli suç nedeniyle TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geçici süre geri alınmasına karar verilirken, TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak, takdirin yerinde kullanılmasıyla alt ve üst sınır arasında uygun bir belirleme yapılması gerekirken, hak ve nasafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak tali derecede kusurlu olan sanık hakkında teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek 2 yıl 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,