Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/7077 K.2014/9552

Tebliğname no : 7 - 2011/164155 Mahkemesi : Beyoğlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 05/11/2010 Numarası : 2009/809 - 2010/438 Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07/07/1993 tarih ve 4720 sayılı kararı ile belirlenen Beyoğlu kentsel sit alanı içerisinde yer alıp, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 25/06/1983 tarih ve 15185 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen “kagir dört mağazası olan han (yedi katlı)” vasıflı taşınmazda, yedi numaralı bağımsız bölümün maliki olduğu, H..

Y.. isimli şahıs tarafından İstanbul II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'na hitaben yazılan 07/09/2007 tarihli dilekçe ile, 17 yıldır kiracı olarak bulunulan sanığa ait eski eser taşınmazda, Ocak ayından itibaren inşai faaliyet yürütüldüğünün bildirildiği,

sözü edilen ihbar üzerine yapılan incelemeler sonucu, İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesindeki Koruma Uygulama ve Denetim Bürosunca yazılmakla birlikte dosya içerisinde bulunmayan 31/12/2007 tarihli yazıda, zemin kat + 4 normal katlı tescilli taşınmazda demir konstrüksiyon malzemeden çatı katı yapıldığının, üçüncü ve dördüncü normal katlarda bölme duvarların kırıldığının, doğramaların söküldüğünün, ilave bölme duvarlar yapılarak kat planlarında değişikliğe gidildiğinin belirtildiği,

aynı kurum tarafından yazılan 24/01/2008 tarihli yazıda ise, 17/01/2008 tarihinde ikinci kez mahallen yapılan incelemede, izinsiz çalışmaların devam ettiğinin görüldüğü tespitinin yer aldığı, yine kurumlar arası yazışmalardan, suça konu taşınmaz ile ilgili olarak 03/12/2008 tarihli yapı tatil tutanağı düzenlendiğinin anlaşıldığı, ancak, sözü edilen tutanağın dosya içerisinde bulunmadığı, yürütülen soruşturma neticesinde sanık hakkında, “izinsiz olarak binanın onarımının yapıldığı ve bu şekilde kullanıldığı” iddiasıyla dava açıldığı,

Sanığın aşamalarda verdiği benzer ifadelerde, Beyoğlu Belediye Başkanlığı'nın kentsel dönüşüm projesi kapsamında kendisine yapılan tebliğ üzerine binanın dış yüzünü temizlettiğini, Beyoğlu Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü bünyesindeki Koruma Uygulama ve Denetim Bürosu'ndan aldığı onarım ön izin belgesine dayanarak da binanın elektrik sistemini, pencere çerçevelerini ve çatısını yenileyerek binada iç boya yaptırdığını beyan ettiği, Beyoğlu Belediye Başkanlığınca, sanığa, “bina cephesinin boyanması ve temizlenmesi,

varsa klimaların, saçak, anten gibi fazlalıkların sökülerek kaldırılması” hususlarının 08/12/2006 tarihinde tebliğ edildiği, yine Beyoğlu Belediye Başkanlığı bünyesindeki Koruma Uygulama ve Denetim Bürosu tarafından düzenlenen 04/08/2007 tarihli “onarım ön izin belgesi” ile, “tüm katlarda boya, badana, tesisat tamirleri, v. b. onarımlar” yapılmasına izin verildiği, Beyoğlu Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünce mahallen yapılan tetkikte, onarımların tamamlanmak üzere olduğunun ve binadaki kat sayısı yönünden bir aykırılık bulunmadığının belirlendiği,

dosya içerisinde mevcut tapu kaydına göre, suça konu yedi katlı taşınmazın dokuz bağımsız bölümden oluştuğu, bunlardan yedi numaralı bağımsız bölümün sanık tarafından 28/04/1994 tarihinde edinildiği anlaşılmakla,

Korunması gerekli kültür varlığı taşınmazın, tescil tarihi ve 07/09/2007 ihbar tarihi itibariyle durumunun, 31/12/2007 tarihli yazıda belirtildiği üzere zemin + 4 katlı mı, yoksa tapu kaydında yazılı olduğu gibi yedi katlı mı olduğunun, kat mülkiyetine geçip geçmediğinin, ihbar tarihi itibariyle kat mülkiyetine geçmiş ise, geçişin, bu konudaki mimari projeye uygun olup olmadığının tespiti, yukarıda sözü edilen 31/12/2007 tarihli yazı ile 03/12/2008 tarihli yapı tatil tutanağının celbi, sanığın maliki olduğu yedi numaralı bağımsız bölümün hangi katta bulunduğunun,

bahse konu belgelerde sayılan müdahalelerin gerçekleştirildiği katların suç tarihinde kimin kullanımında olduğunun belirlenmesi, yine 20/09/2010 tarihinde yapılan keşifte, taşınmazın tamamına yönelik inceleme ve tespitlerde bulunulduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazın farklı katlarında ve dış görünümünde gerçekleştirilen inşai müdahalelerden söz edildiği, dosya içerisinde mevcut tapu kaydına göre de, taşınmazın sadece bir bağımsız bölümünün sanığa ait olduğu dikkate alındığında, belirtilen bilirkişi raporu ile saptanan değişikliklerin sanık tarafından yapılıp yapılmadığının araştırılması,

bu kapsamda iddianame ve dolayısıyla yargılama konusu faaliyetin içeriği de göz önünde bulundurularak, Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulup bulunulmayacağının değerlendirilmesi, 04/08/2007 tarihli “onarım ön izin belgesi” nin dayanağı olan 03/08/2007 tarih ve 2007/6080 sayılı KUDEB raporunun celbi ile savunmada sözü edilen müdahalelerin, izin kapsamında kalıp kalmadığının, izin kapsamı dışında ise niteliği ile tescilli kültür varlığının zarar görmesine neden olup olmadığının tespiti, böylece dosya içerisindeki bilgi ve belgelerde mevcut çelişki ve tereddütler giderilerek,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tescilli binanın bozulmasına ve tahribine kasten sebebiyet verildiği belirtildiği halde, “korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına kasten zarar verme” yerine, “izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunma” suçundan uygulama yapılması,

2- Gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkındaki gün para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın anılan haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi,

4- 5237 sayılı TCK’nın 51/7 maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına ikinci suçtan dolayı hüküm veren mahkeme tarafından karar verilebileceği ve hükümde sanığa bu yönde yapılacak ihtarat ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde cezanın tamamen infaz kurumunda çektirileceğine karar verilmesi,